Gerard Delfos

Mijn overgrootvader, Gerard Delfos, was meer dan 25 jaar lang (de laatste) gemeentesecretaris van Weesperkarspel, tevens ontvanger van één van de twee ooit uitgereikte erepenningen in goud van die gemeente. Ik weet bijna niets van hem, maar heb wel wat herdenkingsspullen van de gemeente Weesperkarspel van hem overgeleverd gekregen, en zou graag in contact komen met mensen die met hem hebben gewerkt. Het is natuurlijk lang geleden. Hij begon in de jaren twintig en heeft tot de opheffing van gemeente Weesperkarspel (gedeeltelijk) doorgewerkt. Hij overleed in 1971 op 81-jarige leeftijd. Hij woonde op de Muiderbinnenweg, nu Stationsstraat.
Kent u mensen op hoge leeftijd die bij de gemeente Weesperkarspel of gemeente Weesp hebben gewerkt of mensen die voor/net na de oorlog op de Muiderbinnenweg gewoond hebben? Ik zou daar heel erg graag mee in contact komen.

POC, Flat 113 en ’t Vosje

In het volgende nummer van ‘Historisch Weesp’ dat in oktober verschijnt, willen we aandacht besteden aan de verdwenen Weesper jeugdsociëteiten POC, Flat 113 en ’t Vosje. Daarvoor zijn we op zoek naar foto’s of films uit die tijd. Mocht u nog een kiekje hebben liggen of een leuke herinnering hebben aan de jeugdsociëteiten, dan kunt u ons dat laten weten via het redactie-adres van ‘Historisch Weesp’ (redactie Historisch Weesp, Fijnvandraatlaan 2a, 1381 EW Weesp) of via de e-mail redactie@historischweesp.nl

Barakkenkamp

De stationering in Weesp in barakkenkamp 'De Roskam' is maar kort geweest: waarschijnlijk tussen mei en september 1944. Maar de compagnie was wel een bezienswaardigheid met haar in camouflagekleuren gehulde brandweerwagens, de in zwart uniform geklede mannen, hun Duitse spullen en, waar het de officieren betreft, Duitse omgangsvormen. Voor zover nu bekend, kreeg de 'Weesper compagnie' op Dolle Dinsdag de order om zich met het materieel te melden in Winterswijk. Daarop schijnen de mannen de benen te hebben genomen en zou tachtig procent ondergedoken zijn, vaak met medeneming van hun uniformen en kostbare uitrusting. Hoewel het kader waarschijnlijk gewapend was, werd er kennelijk niet ingegrepen.
Ex-militairen
De mobiele brandweercolonnes werden vooral bemand door Nederlandse ex-militairen die daarmee kans zagen krijgsgevangenschap of de 'Arbeitseinsatz' te omzeilen. Dit en het feit dat het een Duitse organisatie was zorgde er voor dat de korpsen na de oorlog in een kwade reuk kwamen te staan, hoewel ze tijdens de oorlog wel degelijk goed werk hebben verricht bij bombardementen en andere calamiteiten. Uiteindelijk zou naar dit voorbeeld in de jaren vijftig het militair Korps Mobiele Colonnes worden opgericht in het kader van de Bescherming Bevolking (BB).